Droom jij vooruit of achteruit ? (en waarom we thrillers lezen).

Het is november maar het weer doet me terugdenken aan de eerste week van onze zomervakantie. We zijn toen met de caravan  door Duitsland getrokken.  De eerste week stonden we op een mooie camping met zelfs een zwembad vlak voor de deur. Wat een geluksvogels zijn we toch! (ha, ha.) Onze caravan is de achterste, kleine caravan, met de rode auto ervoor. En niet de grote caravan die er naast staat.

Boeken gaan altijd mee op vakantie. Heerlijk ’s morgens voor de caravan ontbijten en ondertussen een boek lezen. Naast een enkel studieboek, lees ik romans en vooral thrillers.

Weet je waarom we thrillers lezen ? 

Je denkt bij thrillers dat het gaat over moord, om de spannende plot of om de ontknoping die je niet aan zag komen? Nee, joh …dat is bijzaak. Het gaat om intrigerende personages. Mensen in wie je iets van jezelf herkent. En het belangrijkste …diep van binnen kunnen we niet tegen onrecht. Dat zit in ons DNA. En we willen dat onrecht, recht gezet wordt. Over onrecht en hoe je dat kan beïnvloeden, daar gaat deze blog over.

Droom jij vooruit of achteruit?  (leestijd 5 minuten) 

In het autobiografische boek I.M. beschrijft, schrijfster Connie Palmen haar relatie (grote liefde) met columnist Ischa Meijer. Ook lees je over Ischa Meijer’s relatie met zijn ouders. Hij werd zowel fysiek als emotioneel mishandeld door zijn ouders. In de 2de Wereldoorlog overleefde hij samen met zijn ouders het concentratiekamp Bergen-Belsen en later negeren zijn ouders zijn bestaan volkomen. Hij is gevormd door deze gebeurtenissen en was in zijn hoofd nog dagelijks bezig met zijn ouders. Door zijn ongelukkige jeugd, is Meijer constant op zoek naar erkenning. In het boek heeft Connie Palmen het volgende gesprek met Ischa Meijer:

Sommige mensen dromen vooruit en sommige dromen achteruit: zeg ik tegen hem (Ischa Meijer) en jij behoort tot de mensen die achteruit dromen…en ik vertel dat ik meen dat hij door alles wat hij doet en laat nog steeds hoopt dat hij iets aan zijn verleden kan veranderen, het goed kan maken, of dat hij het zover kan brengen dat zijn ouders op z’n minst zien, horen en erkennen wat zij voor hem betekenen. Daardoor kan hij zo roekeloos omspringen met de mensen die hij in het heden ontmoet, want het maakt hem niet zoveel uit wat ze doen, of ze blijven of gaan, of ze hem liefhebben, erkennen of veroordelen. Zijn liefde en trouw zijn toch niet voor hen bestemd, maar voor zijn ouders. Zoals anderen dromen van de toekomst, droomt hij van het verleden. Ik zeg hem dat hij nog steeds dat jongetje is dat alles goed wil maken …”

Wat Connie Palmen in dit gesprek beschrijft wordt  destructief recht genoemd. De eigen pijn daar gaan onschuldige anderen voor boeten. Het brengt jezelf en onschuldige anderen in gevaar. Er is daarbij geen schuldgevoel of inlevingsvermogen naar anderen.

“het maakt hem niet zoveel uit wat ze doen, of ze blijven of gaan, of ze hem liefhebben, erkennen of veroordelen.” (Connie Palmen)

Even weer terug naar begin. Waarom we (o.a. denk ik!) thrillers lezen. We geloven in een rechtvaardige, eerlijke wereld. Die rechtvaardigheid kan uit balans raken door bijv. Een gewelddadige vader, een ziekelijke moeder, oorlog, criminaliteit. Het niet ontvangen van liefde, erkenning, verzorging, vertrouwen, veiligheid daardoor kan het kind, menselijkerwijs niet het kind zijn zoals het bedoeld is. Het is heel persoonlijk hoe met deze onzichtbare, onbetaalde rekening wordt omgaan.

Het uitoefenen van macht, geweld naar anderen (vaak naar mensen die “dichtbij”staan) is een uitweg. Roekeloos, schrijft Connie Palmen.En net als bij roekeloos rijgedrag daar worden onschuldigen het slachtoffer van. Een andere weg is dat het zich naar “binnen toe” uit. In gevoelens van tekort schieten, schuldgevoel en in een obsessie om perfect te moeten zijn. Het “jongetje is dat alles goed wil maken” (Connie Palmen.)

Ik wil niets of niemand veroordelen noch goed praten. Het is een poging om duidelijk te maken waarom soms mensen door het leven gaan, blind voor andermans gevoelens en de gevolgen van hun handelen.

“Vooruit dromen” of wat werkt constructief en bevrijdend.

Het onrecht kan de balans van geven en ontvangen uit evenwicht brengen. Het recht om alsnog dit gemis te op te heffen en te ontvangen blijft bestaan. Inzicht en erkenning van het onrecht kunnen helpen om uit de negatieve spiraal te komen.

 

Het tweede waarmee je “vooruit kunt dromen” is je eigen onrecht omzetten naar actief aandacht besteden aan anderen. Ik zie het o.a. bij mensen, die letterlijk in de zorg werken. Zorg dragen voor anderen staat niet tegenover zorg krijgen. Door zorg te dragen voor anderen verwerf je zelfwaarde. Door zorg te dragen voor de ander en actief rekening te houden met de ander verwerf je het recht op vrijheid in die relatie en het recht om van het leven te genieten. Dit recht op autonomie werkt constructief.

En verder…

De focus lijkt te liggen op familiegeschiedenissen in deze blog. Maar in mijn gesprekken gaat het vaak over onrecht. Bijvoorbeeld bij echtscheiding, (onterecht) ontslag etc. Dat maakt het ook herkenbaar in andere (eigen?) situaties. En ook dit onrecht triggert sterk ons verlangen naar rechtvaardigheid (daarom lezen we thrillers) en erkenning. En onrecht werkt destructief.

Ik hoop dat het gelukt is dit lastige onderwerp iets te verhelderen. Het kan “zomaar”dichtbij komen. Ik hoop dat ik mijn “gevoelsthermometer” goed heb afgesteld. Stuur me een mailtje/berichtje als je vindt dat ik het niet goed verwoord.

Deze blog is eerder verschenen als nieuwsbrief.  Als je hiervoor belangstelling hebt schrijf je dan in.

Wil je “vooruit dromen”? Wil je gebeurtenissen in je leven, leren begrijpen? Of zijn er issues waar je tegenaan loopt in de relatie met jezelf en/of anderen? Sta je in twijfel over keuzes ? Weet je niet of ik je verder kan helpen? Gewoon kennismaken! Je bent welkom! En natuurlijk is er ook mijn Coffee, Cake en Coaching.-(klik hier)

Voor nu het ga je goed !  Warme groet, Coach Gijs.

Wil je meer weten ? Ga hier naar mijn homepage, voor wie en contactpagina.