IJsbeelden of laat jij je leven stromen?

De gangsterwagen, een Ford V8, Met Bonnie, van Bonnie en Clyde ervoor.

In januari naar het IJsbeelden festival in Zwolle geweest. Het was geweldig ! IJskunstenaars uit de hele wereld hebben de beelden in 2 weken gemaakt. In totaal waren er 23 thema’s , waaronder Lightning McQueen, uit Disney’s Cars, de ondergang van de Titanic en Hannibal op zijn olifant, net zo helder als glas. Een droomwereld.

We denken vaak in beelden en die kunnen ons van pas komen. Dat schoot me te binnen toen ik daar was.

IJsbeelden of laat jij je leven stromen ?

( Leestijd: 4 minuten.)

Vast als ijs of vloeibaar als water ?

IJs is de vaste vorm van water. Ook onze familiegeschiedenis kan op een gegeven moment zijn vaste vorm bereiken. Als een ijsblokje leggen we het in het vriesvakje van ons geheugen en in ons hart. We weten wel hoe het zit: een *****jeugd, een ****** moeder/vader, of juist een opa die een verzetsheld in de 2de W.O was. Er is veel pijnlijks gebeurd en laten we het daar maar niet meer over hebben. We zijn er klaar mee !

Het grote nadeel is dat het zo niet alleen ons verleden labelt maar ook ons heden en onze toekomst van een etiket voorziet. Zo houdt het verleden ons in de greep. “zo ben ik, daar valt niks aan te veranderen “. Op deze manier kan het je onvrij maken. Het kan je de mogelijkheid ontnemen tot nieuwe inzichten te komen op basis van nieuwe ervaringen. Je ziet geen uitzonderingen meer en je beperkt zo je groeimogelijkheid. Je kunt er erg verbitterd door raken.

Waarom we beter ons leven kunnen laten vloeien (als water) ?

Water is de vloeibare vorm van ijs. Ik weet er alles van. Ik ben de afgelopen week, twee keer, drijfnat van de regen thuis gekomen. Ons verleden is deel van ons. Door het vertellen van ons persoonlijke verhaal, vertellen we keer op keer wie we zijn.

Je geschiedenis, met, ja ook je dieptepunten, geven identiteit aan wie je bent. Je geschiedenis groeit met je mee. Het verbindt verleden en toekomst. Het gaat daarin over recht doen aan je eigen ervaringen, met alle up’s en down’s. Onbetekenende details winnen aan gewicht. Hoofdstukken worden toegevoegd. Zo vloeit je leven als water.

Loop je vast met het beeld zoals je dat nu hebt ? En als dat zo is, hoe zou je dan een bevroren beeld kunnen laten stromen?

Je kunt (bijvoorbeeld) de volgende mogelijkheden proberen :

  • Zijn er ouder(s), andere familieleden, vrienden, die met hun inzichten over jouw geschiedenis, je van nieuwe openingen kunnen voorzien ? Toen ik mijn eigen familiegeschiedenis onderzocht, zei mijn zus, dat ik als nakomeling “niet gepland, maar wel gewenst was”.  Een opmerking die feitelijk klopte, maar ook de erkenning gaf, (“heerlijk, bevrijdend”) die ik nodig was. Maar die ik zelf had weggestopt. 

  • Schrijf je geschiedenis in een verhaal. Herschrijf het verhaal vanuit verschillende gezichtspunten, bijvoorbeeld eerst vanuit jezelf en later vanuit een ander iemand in het verhaal, of iemand die op afstand het geheel heeft gezien en er over vertelt. Door het te hervertellen, kun je misschien nieuwe ingangen vinden om op een andere manier naar je verhaal te kijken. Zodat een bevroren beeld weer gaat stromen.

  • Schrijf een brief naar iemand die betrokken is bij jouw geschiedenis. Schrijf er in hoe het verhaal voor jou was, wat het voor jou betekende. Schrijf een brief terug, vanuit de persoon van de ander. Ook hier kun je mogelijk nieuwe ingangen vinden om je ‘bevroren verhaal’ open te breken. 

  • Vertel je verhaal aan iemand, die je vervolgens vragen stelt over je verhaal. Mogelijk dat je zo een nieuwe kijk krijgt, het beeld meer open krijgt. Dit kan aan een privépersoon, bijvoorbeeld aan een vriendin. Maar ook aan iemand die je professioneel inroept. Zo kan je je verhaal neerzetten met duplopoppetjes om daarna andere opstellingen uit te proberen, die je kunnen helpen om een bevroren verhaal weer stromend te krijgen.