Moet jij altijd positief zijn ?

Moet jij altijd positief zijn ? Een blog o.a. over positiviteit, waarden en geluk.

Ik was op zoek naar een berichtje in mijn Whatt’s App.  Al scrollend kwam ik een oud berichtje tegen. Daarin werd mij: “12 maanden gezondheid, 52 weken van stil geluk en 365 kommerloze dagen” gewenst. Nu weet ik niet precies wat “kommerloze dagen” zijn maar het klinkt goed.

In een boek las ik :

“Positiviteit is goed voor mijn lichaam en geest. Door mijn lichaam te verwennen, verwen ik mijn geest, ze zullen me dankbaar zijn.”

In een blad dat over geluk gaat las ik over het inbouwen van meer quality-time en “maak bewust meer tijd voor ontspanning want dit is belangrijk voor een vol en gelukkig leven.” Naast de positieve slogans op facebook, vliegen ook de positieve zelfhulpboeken de winkel uit.

Weleens een normaal mens ontmoet… en beviel het? (volgens mij van Simon Carmiggelt).

Een poosje had ik het gevoel dat er iets mankeerde aan mij. Was ik te negatief? Of was er een positief gevoel dat net te positief voelde. Alsof ik teveel gedronken heb. Het ene moment voel ik mij dan zweven, “gelukkig”, het volgende moment heb ik geen idee hoe ik thuis moet komen en is thuis is steeds verder weg.

Moet jij altijd positief zijn ? Wat is er mis met positiviteit?

Waar ik geen woorden voor kon vinden werd me duidelijk door het boek van Mark Manson. (Nee, dat is niet die massamoordenaar Charles Manson en ook niet zijn broer). Het is de schrijver van : “ De edele kunst van not giving a f*ck” . Ik dacht als dit gaat over “schijt aan alles hebben”, ben ik er snel klaar mee. Dus voor alle zekerheid, het boek geleend.

In tegenstelling tot de titel, gaat het over de dingen waar je wel een f*ck om moet geven, om in Manson’s taalgebruik te blijven. Het boek gaf mij een aantal relativerende, inzichten die ik bevrijdend vind.En de humoristische stijl maakt het boek, vlot leesbaar.

Enkele gedachten van Manson.

Je moet zoveel….

Als je er goed over nadenkt dan weet je dat je wordt opgejut door onrealistische positieve verwachtingen. Positiviteit als het geheim voor een “ happy life”. Positieve verlangens die je fixeren. Er wordt je verteld dat de sleutel tot een goed leven, meer is. Meer seks, meer kopen, een hottub, meer quality-time, meer jezelf zijn. Wees gelukkiger, wees gezonder, wees beter dan de rest. Slimmer, sneller, perfecter en nog veel meer overtreffende trap. Al die blije levensadviezen en die positieve zelfhulp boeken benadrukken waarin we tekortschieten. Positiviteit is (ook) een marketing gebeuren. Goed voor de economie, maar niet goed voor je mentale gezondheid.

Manson beschrijft, de wet van de omkering, van Alan Watts. Deze wet beschrijft, dat hoe meer je je best doet om je alsmaar beter te voelen, hoe minder tevreden je wordt, want iets najagen benadrukt alleen maar het feit dat je dat iets nog niet hebt. In Manson zijn woorden:

“Het verlangen naar positievere ervaringen is in wezen een negatieve ervaring. Terwijl daarentegen de acceptatie van een negatieve ervaring in feite juist een positieve ervaring is.”

Dus: stop met het streven naar wat de wereld vind dat je allemaal moet bereiken, hebben of doen, en accepteer jouw eigen situatie.

De wet van de omkering beschrijft dat het najagen van het positieve, negatief is, dan genereert het najagen van het negatieve het positieve. De pijn die je krijgt op de sportschool resulteert in meer energie. De mooiste momenten van je leven waren de momenten dat je na hard knokken (lijden) iets volbracht hebt. Je schoolexamen halen. Een project afronden. Een kind opvoeden.

“Je kunt geen foutloze wedstrijd fluiten. Wij zijn mensen en we maken altijd fouten” Björn Kuipers

Door mislukkingen begrijp je beter wat er nodig is om succesvol te zijn.

En daarbij is het hebben van negatieve ervaringen – angst, verdriet, spanning, schuld, oké. Hoe kunnen we omgaan met kwetsbaarheid en tegenslagen? Is het een kwestie van deze te proberen vermijden of juist te aanvaarden? Is er ook een mogelijkheid om hierin een middenweg te vinden?

In elk leven is er pijn en lijden. De moeite die we doen om pijn te vermijden leidt tot lijden. Door de pijn heengaan is een negatieve ervaring die je waardevolle dingen kan brengen. Mark Manson heeft het zelf over “het overwinnen van negatieve ervaringen” Ik vind dat juist weer bij het positieve overdrijven horen. Mijn eigen ervaring is dat het je ook “gevoeliger” kan maken.

Niet wegrennen voor onze angsten, fouten en onzekerheden maar pijnlijke waarheden onder ogen durven te komen, geeft ons de moed en het zelfvertrouwen waar we in deze tijden zo’n behoefte aan hebben. Soms moet je sterk zijn, dat kan je overeind houden. We hoeven niet alleen maar sterk te zijn of positief of iets, wat ons door onze cultuur wordt opgedrongen,

sterk zijn.

De tegendraadse aanpak voor een goed leven. (de ondertiteling van het boek.) 2 tips uit die aanpak.

Geluk is actie.

Doe iets ! Angst voor verandering, angst voor succes, angst dat je iets niet kunt. Het leidt tot uitstelgedrag. Manson’s advies is gewoon doen. Je hoeft niet gelijk uit je comfortzone te springen. En te gaan bungeejumpen of een camping in Peru te beginnen. Je kunt met kleine stapjes beginnen. Falen is niet erg, daar leer je van en brengt je verder. Je handelen, leidt tot een emotionele reactie, dit leidt tot inspiratie en motivatie en zo opnieuw tot actie.

durf

Je bent niet speciaal en relax, dat is oké.

Mark Manson schrijft:

“Al dat gezeur over dat iedereen uitzonderlijk kan zijn, is in wezen niet meer dan een opgeilen van je ego. Het is een boodschap die er lekker in gaat, maar in werkelijkheid zijn het niet meer dan wat nutteloze calorieën die je emotioneel dik en opgeblazen maken, de spreekwoordelijke Big Mac voor je ziel en je brein.”

Als iedereen uitzonderlijk is, is niemand uitzonderlijk. Middelmatigheid klinkt “saai” en er kleeft de waarde aan dat als je dat accepteert dat, je nooit iets zult bereiken, je nooit zult verbeteren en dat zo je leven zinloos is.

Een groentehapje, klinkt saai en het kan in het begin slecht smaken. Maar eenmaal verteerd zal je lichaam zich krachtiger voelen. Als je accepteert dat je middelmatig bent, ga je niet meer gebukt onder de constante druk om uitzonderlijk te zijn, om de nieuwe ster te zijn. De mooiste baan te moeten hebben Je leven voortdurend te moeten rechtvaardigen.De stress en de angst van het voortdurend tekortschieten verdwijnt. De noodzaak om jezelf te verbeteren vervliegt. Dit geeft uiteindelijk de vrijheid om te bereiken wat je echt wilt bereiken, zonder oordelen of hoogdravende verwachtingen.

Wat sprak mij het meeste aan?

Manson heeft het over waarden. Goede waarden noemt Manson: Eerlijkheid, creativiteit, kwetsbaarheid maar ook durven falen.

Daarnaast benoemt hij beroerde, vluchtige waarden. In mijn vorige blog heb ik junkwaarden benoemd als bron voor depressie. Waarden als genot, en materieel succes(en dus ook positiviteit ), en altijd gelijk willen hebben zijn junkwaarden.

Overbodige spullen maken je niet gelukkiger. Het voert alleen je ego en die heeft altijd honger.Ze beroven je van je vrijheid. Want heb je die ene Iphone gekocht, dan loop je een jaar later toch weer achter. Ze brengen een financiële last mee en dat zijn lasten. Zuinig leven geeft je een buffer.

Genot is een prettig bijproduct van geluk dat je soms zomaar overkomt. Dit zit vaker in “kleine” dingen is mijn ervaring. Na een lange dag in Edinburgh, een tijdlang op zoek naar de juiste bus voor onze bed en breakfast. Toch “s avonds maar “even” naar de pub. Een half uur wandelen door een miezerregen, Zo langzamerhand, in mineur, op het punt om maar terug te gaan, eindelijk een pub. Hutjemutje op elkaar in de pub. En gezellig dat het daar was. Een bandje speelde muziek met passie. Onvergetelijk en onbeschrijfelijk.

Alles van waarde is weerloos. (Gedicht van Lucebert)

Wat ik vooral van Manson leer is, is waardering krijgen voor gewone dingen. `Geniet van kleine dingen”, zoals in mijn kerstwens. Ik hoor dit ook bij mijn cliënten terug. Klinkt saai, hé? Ik ben nog steeds onderweg met dat verlangen. Me af te vragen:

Wat voor mens wil ik zijn? Wat vind ik belangrijk in het leven ? En het ontstijgen van gevoelens van minderwaardigheid.

Ik heb geen grootse antwoorden. Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor basale ervaringen. Het plezier van een simpele vriendschap, het creëren van iets, (een veel te lange blog, ha, ha) Het helpen van iemand die dat nodig heeft. Het lezen van een goed boek, lachen met iemand om wie ik geef. Uren fietsen. Even tot rust komen.Me even dingen verbeelden, gelukkige gedachten hebben, waarvan ik niet weet wat ik er mee kan. “Let’s waste time, Chasing cars, Around our heads.”, zingt Snow Patrol. Zoals een hond achter auto’s aan rent met geen idee wat hij er mee moet als hij er één te pakken heeft. Klink saai hé? Dat komt omdat het normale zaken zijn. Ze zijn normaal omdat het zaken zijn waar het in wezen over gaat.

snow patrol

Herken je dit? Wat vind je hiervan? Waar wringt het? Wat zijn je beroerde waarden? Wat zijn je goede waarden? In hoeverre zijn je waarden, door je geschiedenis verandert?

Deze blog is eerder verschenen als nieuwsbrief. Wil je die automatisch ontvangen ?  Schrijf je hier in.

 

 

Als je jezelf bent kwijtgeraakt in je relaties.